STACKIT w 2026 roku: rzetelna recenzja dla zespołów odchodzących z AWS lub Azure

STACKIT to chmura publiczna Schwarz Group, rodzinnej niemieckiej grupy, do której należą Lidl i Kaufland, z dwoma regionami: eu01 w Niemczech i eu02 w Austrii. Sprzedaje szeroki zestaw usług zarządzanych na podstawie precyzyjnej niemieckiej umowy (wiążący prawnie certyfikat dla każdego produktu, kredyty SLA do 100%, klauzula o tym, jak odejść) i nie pobiera opłat za ruch: nasza konfiguracja produkcyjna kosztuje tam 908,10 euro miesięcznie, 84% ceny AWS. Słabe punkty są równie konkretne. Zarejestrować się mogą tylko firmy, a bez pośrednictwa działu sprzedaży tylko te z Niemiec, Austrii i Szwajcarii; zwykłe maszyny wirtualne kosztują więcej niż w tanich chmurach; trzy incydenty w 2025 i 2026 roku objęły cały region eu01 mimo jego trzech stref; a STACKIT nie dokumentuje, gdzie stoją węzły standby jego baz danych ani jak długo trwa failover.

Ten artykuł należy do serii porównującej 24 europejskich dostawców chmury z AWS i Azure; przegląd zestawia ich obok siebie. Wszystko poniżej sprawdziliśmy 15 i 16 października 2026 roku, każdy fakt u źródła: w dokumentacji STACKIT, jego warunkach, API cen i na stronie statusu, w danych Schwarz Group i w relacjach użytkowników. Nie zakładaliśmy konta.

W skrócie

Co można zbudować

Status to ogólna dostępność, chyba że zaznaczono inaczej, według API cen i indeksu produktów STACKIT; „tylko eu01” oznacza brak ceny dla eu02.

Object Storage ma wersjonowanie, reguły cyklu życia, replikację i Object Lock (do 365 dni), ale jego dokumentacja nie wymienia zapisu ACL, hostingu stron, powiadomień bucketów ani przejść między klasami pamięci, a przepustowość projektu jest ograniczona do 500 MB/s.

Całkowicie brakuje: serwerów bare metal, funkcji, kontenerów serverless, zarządzanej Kafki i MySQL, kolejki innej niż RabbitMQ, osobnego produktu do ochrony przed DDoS, GPU nowszych niż H100, mocy spot (żadnej nie znaleźliśmy) i jakiegokolwiek regionu poza Niemcami i Austrią. eu02 dostaje tylko część usług, bez GPU, AI Model Serving, Secrets Managera i VPN.

Kubernetes. STACKIT usuwa wersję minor w dniu poprawek poprzedzającym koniec jej wsparcia upstream i aktualizuje klastry, które wciąż na niej działają: wersja 1.34 zniknęła 14 października 2026 roku, około siedmiu tygodni po komunikacie o jej wycofaniu. STACKIT nazywa SKE „certyfikowanym przez CNCF”; nie sprawdzaliśmy listy CNCF.

Narzędzia. Oficjalny provider Terraform, stackitcloud/stackit, osiągnął 15 października 2026 roku wersję v0.120.0, wciąż poniżej 1.0, z 70 otwartymi zgłoszeniami; starszy provider społecznościowy, SchwarzIT/stackit, nadal jest publikowany, więc sprawdź, którego używa dany przykład. Obsługa Pulumi „jest w stanie ALPHA”. Dokumentacja pomija domyślne limity, miejsce, w którym stoją węzły standby baz danych, i domyślną klasę wolumenu startowego, a z API cen nie zgadza się co do tego, które typy Intel Gen3 współdzielą CPU.

Ile to kosztuje

Ceny katalogowe STACKIT w euro, bez VAT, z publicznego API cen (każde SKU, bez klucza) i cennika, sprawdzone 15 i 16 października 2026 roku, w eu01, przy 730 godzinach w miesiącu (własne miesięczne kwoty STACKIT zakładają 720 godzin). W eu02 większość pozycji jest o około 5% droższa.

Konfiguracja A, na start: jedna maszyna wirtualna z 2 vCPU i 4 GB, dysk 40 GB, jeden adres IPv4, 1 TB transferu wychodzącego i 100 GB pamięci obiektowej.

Cena VM obejmuje tylko vCPU i RAM. Każda VM poniżej największych typów potrzebuje wolumenu startowego, rozliczanego za GB plus stała miesięczna opłata za jego klasę wydajności, która przy małej VM kosztuje więcej niż sam dysk. Domyślna klasa nie jest udokumentowana; przykład w CLI STACKIT używa klasy 1. Z klasą 0 (120 IOPS) suma wynosi 41,71 euro.

AWS bierze za to samo we Frankfurcie 112,37 euro, a Azure 116,15 euro, ale w AWS 1 TB transferu wychodzącego to 81,00 USD z rachunku na 125,95 USD. Bez niego AWS kosztowałby 44,95 USD (40,11 euro), mniej niż STACKIT. Konfiguracja A u Hetznera kosztuje 26,48 euro.

Konfiguracja B, mały system produkcyjny: trzy maszyny wirtualne po 4 vCPU i 16 GB, każda z adresem IPv4, 300 GB pamięci blokowej SSD, load balancer, PostgreSQL z 2 vCPU, 8 GB i 100 GB jako węzeł główny plus standby, 1 TB pamięci obiektowej z 1 milionem żądań PUT i 10 milionami żądań GET, control plane Kubernetesa i 2 TB transferu wychodzącego.

Instancje g1a.4d z dedykowanymi vCPU (AMD Gen1) kosztują za godzinę mniej niż współdzielone instancje Intel: łącznie 890,73 euro.

AWS bierze za konfigurację B 1082,61 euro na m7i.xlarge, a Azure 1091,88 euro na D4s_v5, więc STACKIT kosztuje 84% ceny AWS i 83% ceny Azure na współdzielonych vCPU oraz 82% ceny AWS na dedykowanych. Względem instancji burstable t3.xlarge w AWS (985,89 euro) to 92%. Niemal całą różnicę robi transfer wychodzący: ze 174,51 euro różnicy między STACKIT a AWS 152,57 euro to opłata AWS za 2 TB. Baza danych (296,86 euro wobec 285,63 euro w AWS), control plane (72,70 euro wobec 65,13 euro za EKS) i pamięć blokowa są w STACKIT droższe. Spośród europejskich dostawców w tej serii, którzy sprzedają każdy element konfiguracji B, mniej biorą IONOS, UpCloud, Scaleway i Exoscale.

W sumie kryją się trzy założenia. PostgreSQL Flex nie ma rozmiaru z 2 vCPU i 8 GB, więc wyceniliśmy najbliższy większy. Nie jest udokumentowane, czy miejsce na dane w zestawie trzech węzłów jest rozliczane raz, czy za każdy węzeł; wyceniliśmy je raz. A load balancer działa na „dwóch instancjach Compute Engine we wdrożeniu active-passive”, rozliczanych osobno w rozmiarze, którego STACKIT nie podaje: 20,63 euro miesięcznie jako t2i.1, najtańszy obecny typ z 1 vCPU i 1 GB, albo 36,01 euro jako t3i.1. Węzły robocze nie są wliczone, jak wszędzie w tej serii.

Transfer wychodzący i IPv4. Dane cenowe nie zawierają żadnej pozycji za ruch, a STACKIT mówi, że oferuje „darmowy ruch przychodzący i wychodzący”, by nie utrudniać „sztucznie” zmiany dostawcy. Nie znaleźliśmy klauzuli fair use. AWS bierze 80,30 euro za TB, a Azure 77,62 euro ponad ich darmowe 100 GB. Publiczny adres IPv4 kosztuje 2,96 euro miesięcznie, wobec 3,65 USD w AWS i Azure.

Rozliczenia. Wszystko jest rozliczane za każdą rozpoczętą godzinę, bez miesięcznego pułapu i bez minimalnego okresu umowy (poza Object Lock); zatrzymana VM jest rozliczana, dopóki nie zostanie odłożona (shelve). Faktury przychodzą co miesiąc z dołu, w euro, płatne przelewem albo kartą. Nie ma darmowego poziomu ani kredytu na start, a nie udało nam się ustalić, czy istnieją alerty budżetowe albo limit wydatków.

GPU, za godzinę GPU, tylko eu01: L40S 1,74 euro; A100 80 GB 2,66 euro albo 4,08 euro w typie z czterema GPU, który wymaga zgłoszenia; H100 8,04 euro. Nie ma H200, układu Blackwell ani L4. We Frankfurcie AWS bierze 2,08 euro za L40S i nie sprzedaje H100 (6,57 euro w Sztokholmie); H100 NVL w Azure kosztuje tam 8,10 euro. Dokumentacja wymienia tylko typ H100 z 8 GPU; nie udało nam się potwierdzić, że mniejsze typy H100 NVL widoczne w danych cenowych można zamówić.

Zmiany cen. Nie znaleźliśmy ogólnej zmiany cen w ostatnich 24 miesiącach, choć nie porównywaliśmy starszych cenników. Warunki pozwalają STACKIT zmienić cenę działającej usługi „w przypadku zmiany warunków rynkowych lub istotnych zmian kosztów zakupu” z co najmniej czterotygodniowym wyprzedzeniem, a brak pisemnego sprzeciwu w ciągu dziesięciu dni oznacza zgodę.

Niezawodność

Czym jest strefa. „Strefa dostępności (AZ) składa się z jednego lub więcej centrów danych w obrębie regionu” z „niezależnym zasilaniem, chłodzeniem i infrastrukturą sieciową” i może to być „kilka stref pożarowych w jednym centrum danych”. Dokumentacja mocy obliczeniowej przedstawia eu01 jako trzy centra danych z jedną strefą w każdym, ale certyfikat Compute Engine mówi, że „kilka stref dostępności może znajdować się w tym samym budynku”, STACKIT wymienia dwie niemieckie lokalizacje (Neckarsulm i Ellhofen) i nie mówi, jaką postać ma każdy z regionów. eu02 jest opisany jako jedna lokalizacja, Ostermiething.

Metro. Zakres eu01-m „automatycznie rozkłada maszyny wirtualne (VM) i dane na dwie lub więcej AZ” za dwukrotność ceny VM w niemal każdym typie maszyny. Po awarii VM w Metro jest restartowana w innej strefie, ale „ten proces failoveru może zająć trochę czasu”, a sam STACKIT zaleca rozmieszczenie w jednej strefie z redundancją zbudowaną na poziomie usługi. Object Storage replikuje dane we wszystkich trzech strefach.

Węzeł standby bazy danych. PostgreSQL Flex HA to zestaw trzech węzłów: „Wszystkie trzy węzły są pełnym lustrzanym odbiciem siebie nawzajem”. STACKIT nie podaje, gdzie stoją węzły standby, czy replikacja jest synchroniczna ani jak długo trwa failover. Jego certyfikat podaje RPO kopii zapasowych równe 4 godzinom i RTO równe 4 godzinom poniżej 500 GB. AWS i Azure dokumentują synchroniczny węzeł standby w innej strefie i failover w ciągu od 60 do 120 sekund.

SLA. Umowa ma trzy warstwy: Terms of Use (v1.3.2), Service Description (v1.4), w którym ogólne SLA wynosi 99,9% miesięcznie (99,5% dla usług bez redundancji), oraz Service Certificate dla każdego produktu, który „ma pierwszeństwo”.

• Kredyty wynoszą 10% faktury za daną usługę poniżej celu, 20% poniżej 99,0%, 50% poniżej 98,5% i 100% poniżej 95,0% i są potrącane z następnego rachunku; „Wypłata lub inny zwrot ... jest wyłączony”.
• Roszczenie składasz „w formie tekstowej w ciągu dwóch (2) tygodni od otrzymania faktury”. Jeśli STACKIT je odrzuci, „to na Kliencie spoczywa obowiązek wykazania naruszenia”.
• Wyłączone: „problemy z DNS i routingiem”, ataki DoS oraz siła wyższa, którą tekst rozciąga na „przerwy w dostawie prądu” i „działania lub zaniechania dostawców internetu”.
• Odpowiedzialność za zwykłe niedbalstwo jest ograniczona do „25 000 euro za każde pojedyncze zdarzenie szkodowe”.

AWS zobowiązuje się do 99,99% dla EC2 przy dwóch lub więcej strefach i 99,5% dla pojedynczej instancji, z roszczeniami do końca drugiego cyklu rozliczeniowego; Azure daje 99,99% przy wielu strefach i 60 dni na roszczenie.

Strona statusu i incydenty. status.stackit.cloud ma historię sięgającą 2019 roku i od sierpnia 2024 do października 2026 roku wymienia 174 wpisy inne niż prace serwisowe. Większość korzysta z szablonu („Zidentyfikowaliśmy usterkę na platformie STACKIT”) i nie podaje przyczyny; dwa incydenty z ostatnich 24 miesięcy mają postmortemy.

Oba postmortemy opisują jedną zmianę, która rozlała się na cały region, a w czerwcu także na drugi region; trzy strefy nie powstrzymały żadnej z nich. Wiele innych wpisów dotyczy control plane, przy czym STACKIT zaznacza, że działające obciążenia nie ucierpiały.

Wsparcie

Ceny płatnych planów pochodzą z API cen, więc traktuj je jako kwoty wyjściowe. Cele planu Essential obowiązują „w miarę możliwości, ale nie są wiążące”; Advanced i Ultimate mają spełniać swoje w 90% przypadków, z kredytami 25% poniżej tego progu i 50% poniżej 80%, według API cen. Wsparcie działa po niemiecku i angielsku, a zespół ma „siedzibę w Unii Europejskiej”.

Darmowy plan ma wsparcie telefoniczne i cel czasu odpowiedzi, czego nie mają AWS Basic (bez zgłoszeń technicznych) ani Azure Basic (bez celów czasu odpowiedzi technicznej). Godzinny cel kosztuje w AWS Business Support+ 29 USD lub 9% wydatków, w zależności od tego, która kwota jest wyższa, a w Azure Standard 100 USD miesięcznie.

Zakładanie konta

Warunki STACKIT są przeznaczone dla „przedsiębiorców w rozumieniu § 14 niemieckiego kodeksu cywilnego (BGB)” i podmiotów prawa publicznego, a „klienci nie mają prawa do rejestracji”. „Nowe konto klienta dla Niemiec, Austrii i Szwajcarii możesz utworzyć samodzielnie”, podając numer VAT firmy i numer w rejestrze handlowym. Wszyscy inni korzystają z formularza kontaktowego działu sprzedaży. W obu przypadkach konto istnieje dopiero wtedy, gdy „wniosek o konto klienta zostanie zatwierdzony”. STACKIT nie podaje, ile to trwa ani co sprawdza, a nie udało nam się ustalić, czy konto dostanie założyciel z innego kraju albo jednoosobowy przedsiębiorca bez wpisu do rejestru.

Domyślne limity, w tym limity GPU, nie są publikowane; dokumentacja odsyła do zgłoszenia w Help Center. Nie możemy więc powiedzieć, czy konfigurację B da się zbudować pierwszego dnia. W AWS domyślne 5 vCPU dla standardowych instancji to mniej niż 12, których potrzebuje konfiguracja B; 20 rdzeni na region w Azure mieści ją na papierze.

Trzy klauzule mają znaczenie później. STACKIT może zablokować dostęp „tymczasowo lub na stałe” w razie „konkretnych przesłanek” naruszenia albo z powodu „innego uzasadnionego interesu w zablokowaniu (np. zwłoki Klienta z płatnością)”, uprzedzając „w miarę możliwości”. Może wypowiedzieć każdą subskrypcję „z zachowaniem czterech (4) tygodni okresu wypowiedzenia” bez podania przyczyny. A w razie incydentu bezpieczeństwa może odłączyć lub wyłączyć dotknięte systemy „bez uprzedniego powiadomienia lub konsultacji”.

Zgodność i ochrona danych

Lista C5 pomija MariaDB, Redis, Key Value Store, OpenSearch, RabbitMQ, KMS, DNS, Container Registry i Git.

Umowa powierzenia przetwarzania danych (v2.4.2) utrzymuje dane klientów „na terytorium Unii Europejskiej lub innego państwa będącego stroną Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (EOG)”; wszystko inne wymaga „wyraźnego porozumienia”. Wszystkich 14 podprzetwarzających ma adresy w UE (dziewięciu w Niemczech, dwóch w Hiszpanii, po jednym w Holandii, Bułgarii i Rumunii); nie sprawdzaliśmy, kto jest właścicielem każdego z nich.

STACKIT twierdzi, że klienci są „bezpieczni przed dostępem do danych przez nieuprawnione osoby trzecie (np. władze USA na podstawie CLOUD Act)”: to jego deklaracja, a nie nasze ustalenie. Warunki uznają obowiązki zachowania tajemnicy zawodowej z § 203 niemieckiego kodeksu karnego, co ma znaczenie dla lekarzy, prawników i doradców podatkowych.

Kto go kontroluje

Umowę zawierasz ze Schwarz Digits Cloud GmbH & Co. KG z Bad Friedrichshall (Amtsgericht Stuttgart, HRA 741347), która do 2026 roku nazywała się STACKIT GmbH & Co. KG; wraz z nazwą nie zmieniła się struktura własności. Spółka jest „częścią Schwarz Digits, działu IT i cyfryzacji Schwarz Group”, do której „należą także Lidl i Kaufland”, i deklaruje, że „jest niezależna od zewnętrznych inwestorów”. Schwarz Group z siedzibą w Neckarsulm jest według Wikipedii własnością prywatną i rodzinną, a ponieważ nie jest spółką kapitałową w rozumieniu prawa handlowego, nie publikuje skonsolidowanego bilansu. Warunki STACKIT uznają za spółki z grupy D. Schwarz Beteiligungs-KG i każdy podmiot, w którym ma ona większość; udziałów wyżej w strukturze nie sprawdzaliśmy w rejestrze. Wszystkie podmioty w nocie prawnej są niemieckie i nie znaleźliśmy pozaeuropejskiej spółki dominującej ani udziałowca.

STACKIT nie publikuje własnych przychodów; Schwarz Digits, który prowadzi też IT Lidla i Kauflandu, wykazał za 2025 rok 2,2 mld euro. STACKIT działa we własnych „7 centrach danych w Europie (Niemcy i Austria), a kolejne są w budowie”, na własnym oprogramowaniu zbudowanym na open source; jego API IaaS zastąpiło „API infrastruktury/OpenStack”, a STACKIT nie mówi, czy pod spodem wciąż działa OpenStack.

STACKIT wymienia wśród swoich klientów Komisję Europejską (umowa ramowa o wartości „do 180 mln euro”) oraz niemieckie i holenderskie organy administracji; tego nie weryfikowaliśmy.

Odejście

Odejście nie wiąże się z opłatą za transfer wychodzący. Ograniczeniem jest przepustowość: przy 500 MB/s na projekt opróżnienie bucketu o pojemności 100 TB trwa około 2,3 dnia.

Warunki zawierają klauzulę o zmianie dostawcy w duchu unijnego aktu o danych. Składasz wypowiedzenie z dwumiesięcznym wyprzedzeniem; STACKIT udostępnia wtedy twoje „Eksportowalne Dane i Zasoby Cyfrowe” do pobrania przez 30 dni (do siedmiu miesięcy, jeśli stwierdzi, że technicznie nie jest to wykonalne), a potem jeszcze przez „co najmniej 30 dni kalendarzowych”. To klient, „a nie STACKIT, ponosi wyłączną odpowiedzialność za przesłanie danych do nowego dostawcy”.

Każdy certyfikat usługi kończy się rejestrem eksportu: dane z Object Storage „Tak” przez S3, dane z PostgreSQL Flex „Tak” jako SQL, a dla Compute Engine dane konfiguracyjne VM i logi systemowe „Nie. Poufne informacje firmy STACKIT”. Nie udało nam się ustalić, czy da się eksportować obrazy dysków.

Uzależnienie tkwi w szczegółach: kopii zapasowych PostgreSQL Flex nie da się odtworzyć do istniejącej instancji, a API IaaS jest własnym API STACKIT, choć jego specyfikacje OpenAPI są opublikowane.

Service Description obiecuje 360 dni wyprzedzenia przed wycofaniem usługi „lub istotnej funkcjonalności”. Niektóre zapowiedzi były krótsze: przyrostowe kopie zapasowe Block Storage, zapowiedziane 22 kwietnia 2026 roku, kończą się 31 października 2026 roku, a wersje minor Kubernetesa znikają od sześciu do siedmiu tygodni po komunikacie o wycofaniu. Czy te przypadki podlegają umowie, to kwestia prawna, którą zostawiamy otwartą.

Co piszą użytkownicy

Przeszukaliśmy Hacker News od października 2023 roku oraz blogi po angielsku i niemiecku; Reddita nie dało się odczytać. Niezależnych relacji jest niewiele, a kilka wątków opiera się na dokładnie dwóch. Xebia i OPITZ CONSULTING (wydawca bloga The Cattle Crew) to firmy doradcze, które sprzedają usługi chmurowe; nie sprawdzaliśmy, czy któraś z nich jest partnerem STACKIT. Seria o Camundzie nie podaje żadnych powiązań.

Droższy niż tanie chmury, a uzasadnieniem jest suwerenność. Użytkownicy piszą, że STACKIT jest „znacznie droższy niż to, co można dostać u Hetznera” i „zdecydowanie nie jest tanim dostawcą chmury” (oba wpisy z kwietnia 2026). Zespół Camundy szacuje środowisko produkcyjne na 1240 euro miesięcznie i pisze: „Gdyby nie ten wymóg, trudno byłoby mi uzasadnić którekolwiek z nich” (Camunda on STACKIT, part 6, wrzesień 2026). OPITZ CONSULTING uznał start za „etwas teurer” („nieco droższy”), a koszty za „sehr transparent” („bardzo przejrzyste”) (The Cattle Crew, maj 2026).

Mniej przykładów do skopiowania. Użytkownicy piszą o starcie „etwas holpriger als bei AWS” („nieco bardziej wyboistym niż w AWS”), z mniejszą liczbą wpisów na blogach i odpowiedzi, z których można skorzystać (The Cattle Crew, maj 2026), oraz o „niewielu przykładach Camundy na STACKIT, które można skopiować” (część 6, wrzesień 2026).

Brak natychmiastowej rejestracji. Użytkownicy piszą: „Nie można się po prostu zarejestrować, najpierw trzeba się z nimi skontaktować” (41350485, sierpień 2024), i o rejestracji, która dwukrotnie skończyła się błędem „Nie znaleziono procesu uwierzytelniania” (47873452, kwiecień 2026; powtórzone w 47924357). Warunki przeznaczone tylko dla firm i etap zatwierdzania tłumaczą ten wzorzec.

Standardowa aplikacja kubernetesowa działa ze zwykłymi narzędziami. Xebia potrzebowała „około 2,5 godziny, żeby uruchomić aplikację na StackIT, bez żadnej wcześniejszej wiedzy” (Xebia, lipiec 2025); OPITZ CONSULTING napisał „Die Plattform lief stabil” („platforma działała stabilnie”) (The Cattle Crew, maj 2026); platformę Camundy obsługuje „dwuosobowy zespół” (część 6); a użytkownik Hacker News pisze: „Wciąż jest trochę miejsca na rozwój, ale fundament jest solidny” (47923588, kwiecień 2026). Z drugiej strony Xebia zaobserwowała „26 błędów w krótkich odstępach” podczas wymuszonej aktualizacji węzłów, choć widziała też aktualizacje bez błędów, a większość tych relacji pochodzi sprzed incydentów z czerwca i lipca 2026 roku, które objęły cały region.

O jakości wsparcia znaleźliśmy mniej niż dwie niezależne relacje.

Dla kogo, a kto powinien szukać gdzie indziej

STACKIT pasuje firmom i podmiotom publicznym w Niemczech, Austrii i Szwajcarii, które potrzebują infrastruktury należącej do właściciela z UE, z dowodami C5 i ISO, zarządzanego Kubernetesa i baz danych w regionie z trzema strefami, braku opłat za transfer wychodzący i umowy, która jasno określa SLA i zasady odejścia, i którym odpowiadają proces wdrożenia i ceny w stylu enterprise.

Szukaj gdzie indziej, jeśli jesteś osobą prywatną albo prowadzisz projekt hobbystyczny; jeśli jesteś założycielem spoza tych trzech krajów i chcesz wdrażać tego samego dnia; jeśli uruchamiasz zwykłe maszyny wirtualne, a cena jest najważniejsza; jeśli potrzebujesz funkcji, Kafki, MySQL, bare metal, GPU nowszych niż H100 albo regionu poza Niemcami i Austrią; albo jeśli przed podpisaniem umowy musisz wiedzieć, jak działa failover bazy danych.

Źródła

Sprawdzone 15 i 16 października 2026 roku.

Ceny

• API cen, wszystkie SKU i cennik, wersja 1.0.44
• Ceny, Advanced Support i metody płatności
• Dane AWS i Azure: AWS Price List bulk API i Azure Retail Prices API, przeliczone po kursie EBC z 15 października 2026 roku

Warunki i SLA

• Terms of Use v1.3.2, obowiązujące od 4 maja 2026
• Service Description v1.4, obowiązujący od 4 maja 2026
• Certyfikaty usług, w tym Compute Engine v1.6, Compute Engine GPU v3.1, Block Storage v1.7, Object Storage v1.2, Kubernetes Engine v1.2, PostgreSQL Flex v1.1, Network Load Balancer v1.5, Application Load Balancer v1.2 i Public IPv4 v2.1
• Umowa powierzenia przetwarzania danych v2.4.2

Dokumentacja

• Regiony, regiony i strefy dostępności Compute Engine, typy maszyn i FAQ API IaaS
• Object Storage: obsługiwane operacje i limity
• SKE: podstawy, FAQ, cykl życia i informacje o wydaniach
• PostgreSQL Flex: architektura oraz rozmiary i klasy wydajności
• Poziomy planów wsparcia, zakładanie konta klienta, ograniczenia Resource Managera i informacje o wydaniach
• Providery Terraform stackitcloud/stackit i SchwarzIT/stackit, Pulumi i specyfikacje API

Status i incydenty

• Strona statusu i jej historia, przeglądana według miesięcy, w której są postmortemy z 17 czerwca oraz 8 i 9 lipca 2026
• Incydenty z 2 maja 2025 i 12 lutego 2026

Zgodność

• Certyfikaty i suwerenność danych
• Certyfikat ISO/IEC 27001, certyfikat ISO 22301 i BSI-IGZ-0691-2025

Firma i własność

• Nota prawna, fakty o STACKIT i strona dla sektora publicznego
• Wyniki Schwarz Group za 2025 rok, 11 czerwca 2026
• Źródło wtórne: Wikipedia: Schwarz Gruppe

Relacje użytkowników

• Camunda on STACKIT, part 6 (24 września 2026), The Cattle Crew, OPITZ CONSULTING (5 maja 2026) i Xebia, Kicking the tires of StackIT (zaktualizowany 16 lipca 2025)
• Hacker News: 41350485, 47873452, 47923588, 47924006, 47924357, 47926300