Atlassian Connect Desteği 31 Ocak 2027'de Bitiyor: Özel Jira ve Confluence Uygulamalarını Forge'a Taşımak

Atlassian, eski Jira ve Confluence Cloud uygulamalarının çoğunun üzerine kurulduğu çerçeve olan Connect'e verdiği desteği 31 Ocak 2027'de sonlandırıyor. Atlassian'ın açıklamasına göre o günden itibaren şirket “will only address critical security vulnerabilities in Connect”, yani Connect'te yalnızca kritik güvenlik açıklarını giderecek; hâlâ Connect üzerinde çalışan özel bir uygulama ise “will no longer be supported and may stop working properly”, yani artık desteklenmeyecek ve düzgün çalışmayı bırakabilecek.

Sitenizdeki tüm uygulamalar Atlassian Marketplace'ten geldiyse bu iş sağlayıcılarınızın ve çoğu bunu zaten yaptı: Atlassian Ağustos 2026'da “over 95% of paid app seats have been migrated to Forge” diyerek ücretli uygulama koltuklarının %95'inden fazlasının Forge'a taşındığını bildirdi.

Bu yazı öteki durum için. Şirketinizin, sizin için birinin geliştirdiği bir Jira ya da Confluence uygulaması var: şirket içinden bir geliştirici, bir yüklenici, bir iş ortağı. Uygulama satın alınmadı, bir bağlantı üzerinden kuruldu. Şirketiniz dışından kimse onu taşımayacak ve yazan kişi artık ortalarda olmayabilir.

Desteğin Bitmesi Ne Anlama Geliyor, Ne Anlama Gelmiyor

Yayımlanmış bir kapatma tarihi yok. Atlassian, Connect uygulamalarının 1 Şubat 2027'de çalışmayı bırakacağını söylemedi; ilk takvim duyurusunda ise “customers who have Connect apps installed won't lose access to the app”, yani Connect uygulaması kurulu olan müşterilerin uygulamaya erişimini kaybetmeyeceği belirtilmişti.

Bunu bir güvence olarak okumayın. Değişen şey, Atlassian'da artık kimsenin Connect ile ilgilenmeyecek olması:

• Yalnızca kritik güvenlik açıkları giderilir. Kritik olmayan hatalar olduğu gibi kalır.
• “Connect feature deprecations will happen with little notice.” Yani Connect özellikleri çok az önceden haber verilerek kullanımdan kaldırılacak.
• Atlassian Support “will not be able to fix issues caused by that legacy technology”: bu eski teknolojiden kaynaklanan sorunları çözemeyecek.
• Atlassian'ın kendi sözleriyle: “Connect will not remain in a steady state after end of support. Breakages will increase and compatibility gaps will widen.” Destek bittikten sonra Connect sabit kalmayacak; arızalar artacak, uyumluluk boşlukları genişleyecek.

Yani risk bir uçurum değil, yavaş yavaş artan bir risk. Akla yatkın bir arıza senaryosu: Jira bir sayfayı değiştirir, bir Connect paneli görüntülenmez olur ve destek talebi açabileceğiniz kimse yoktur. O uygulama bir finans onay sürecinin ya da müşteriye açık bir service desk'in içindeyse, durumu ona bağımlı olan insanlardan duyarsınız.

Şimdiye Kadar Neler Oldu

Ocak tarihi, 2025'te başlayan bir sürecin son adımı.

• Eylül 2025: Marketplace yeni Connect uygulamalarını kabul etmeyi bıraktı.
• 31 Mart 2026: güncellemeler donduruldu. Atlassian'ın özel uygulamalara yönelik rehberi bunu açıkça söyledi: bu tarihten sonra “you'll no longer be able to push updates to Connect apps”, yani Connect uygulamalarına güncelleme gönderemeyeceksiniz. Kendi sunucunuzdaki kodu değiştirmek hâlâ sizin elinizde, ancak uygulamanın Jira'ya ya da Confluence'a bildirdikleri (modülleri, kapsamları ve webhook'ları) sabitlendi.
• Mart 2026: takvim ayrıca “the ability to install new Connect private apps via Connected Apps will become unavailable” diyordu, yani Connected Apps üzerinden yeni özel Connect uygulamaları kurma imkânı ortadan kalkacaktı. Bir kaldırma işlemini geri dönüşü olmayan bir adım olarak görün: neyin bozulacağını görmek için özel bir Connect uygulamasını kaldırmayın.
• Ağustos 2026: Atlassian desteğin bitişini Aralık 2026'dan 31 Ocak 2027'ye kaydırdı. Bu, fazladan bir ay demek. Bir erteleme daha olacağını varsayarak plan yapmayın.
• Şimdi: Atlassian, Atlassian Administration'da uyarıları devreye alıyor; hâlâ Connect üzerinde olan özel uygulamalar burada “marked with the LEGACY status”, yani LEGACY durumuyla işaretleniyor.

Özel Uygulamalarınızı Bulmak

Atlassian Administration'daki Connected Apps sayfasından başlayın. LEGACY etiketli her şey Connect üzerinde çalışıyor. Atlassian'ın özel bir uygulamayı tanımak için verdiği kontrol listesine göre, aşağıdakilerin çoğu doğruysa uygulamayı taşımak sizin işiniz:

• Marketplace'ten değil, doğrudan bir bağlantıyla ya da geliştirici moduyla kurulmuş;
• Marketplace aramasında görünmüyor;
• kaynak kodunu kuruluşunuz yönetiyor;
• lisans bilgisi yok ve kurulumlar altında listelenen tek kuruluş sizinki;
• Connected Apps sayfasında ilgili bağlantılar kenar çubuğu yok (Marketplace uygulamalarında var).

Atlassian bir de pratik bir kural ekliyor: beş yıldan daha önce geliştirilmiş özel bir bulut uygulaması büyük olasılıkla bir Connect uygulamasıdır ve Connect uygulamaları Atlassian dışında, “typically on a service like Heroku, AWS, Azure, or Google Cloud Platform”, yani genellikle Heroku, AWS, Azure ya da Google Cloud Platform gibi bir serviste barındırılır. Uygulamanın View app details bağlantısı, Atlassian'ın bildiği kadarıyla geliştiricinin kim olduğunu gösterir.

Her uygulama için, kimse koda dokunmadan önce beş şeyi yazın:

1. Ne yaptığını ve kimin kullandığını, bir iş biriminin sahibinin tanıyacağı tek bir cümleyle.
2. Kaynak kodunun nerede olduğunu. Kontrol ettiğiniz bir depo, bir yüklenicinin dizüstü bilgisayarı ya da hiçbir yer.
3. Nerede çalıştığını ve barındırma ücretini kimin hesabının ödediğini. Sunucu eski bir yüklenicinin bulut hesabında duruyorsa bu ocak ayında değil, bugün bir risktir.
4. Tanımlayıcıyı (descriptor). Her Connect uygulaması bir URL üzerinden bir atlassian-connect.json dosyası sunar. Bu dosya uygulamanın kullandığı her modülü, kapsamı ve webhook'u listeler; bu da onu elde edebileceğiniz en güvenilir envanter yapar.
5. Hangi verileri sakladığını ve nerede: kendi veritabanında mı, yoksa Jira kayıtları ve Confluence sayfaları üzerinde saklanan özelliklerde mi.

Geliştirmeden Önce Karar Verin

Her özel uygulama taşınmayı hak etmiyor. Atlassian'ın kendi tavsiyesi, işi artık yerleşik bir Jira ya da Confluence özelliğinin görüp görmediğini kontrol etmek ve yalnızca kuruluşun hâlâ ihtiyaç duyduğu şeyleri taşımak. Eski uygulamalar çoğu zaman ürünün o zamandan beri kapattığı bir boşluğu dolduruyordu.

Her uygulama üç yanıttan birini alır: taşı, desteklenen bir şeyle değiştir ya da kullanımdan kaldır. Kullanımdan kaldırmak meşru bir sonuçtur. Atlassian, bir uygulamadan vazgeçerseniz onun kendi kendine bozulmasını beklemek yerine kullanıcılarına haber vermenizi ve kaldırma işlemini 31 Ocak 2027'den önceye planlamanızı öneriyor.

Forge'a Geçiş Neleri Kapsıyor

Forge, yeni bir isim altındaki Connect değil. Barındırma modeli, güvenlik modeli ve arayüz modeli tamamen farklı; Atlassian'ın basit uygulamaların sahiplerine bile erkenden bir kavram kanıtı (proof of concept) çalışmasına başlamalarını söylemesinin nedeni de bu.

Barındırma

Bir Connect uygulaması, sizin çalıştırdığınız bir web servisidir. Bir Forge uygulaması ise Atlassian'ın altyapısında, katı sınırları olan fonksiyonlar olarak çalışır: kullanıcının tetiklediği bir fonksiyon için 25 saniye, asenkron olaylar ve zamanlanmış tetikleyiciler için 900 saniyeye kadar. Kullanıcı beklerken on dakikalık bir senkronizasyon çalıştıran bir Connect uygulamasının bu işi asenkron olaylara taşıması gerekir; on beş dakikadan uzun süren her şey ise adımlara bölünmelidir. Dışarıya yapılan çağrılar da kısıtlıdır: uygulamanın manifest dosyasında bildirilmemiş her alan adı reddedilir.

Mevcut backend'inizi korumak

Forge Remote, bir Forge uygulamasının başka bir yerde barındırdığınız servisleri çağırmasını sağlar, sunucunuzun bir isteğin gerçekten Forge'dan geldiğini doğrulamasına imkân verir ve backend'inize Atlassian API'lerini çağırması için token'lar sağlar. Sunucusunda yılların iş mantığı birikmiş özel bir uygulama için bu çoğu zaman daha kısa yoldur: arayüz ve entegrasyon noktaları Forge'a taşınır, iş mantığı olduğu yerde kalır.

Bunun bir bedeli var: Forge Remote, bir uygulamayı Atlassian'ın Runs on Atlassian programına uygun olmaktan çıkarabilir. Şirket içi bir araç için bu daha az önemlidir, ancak güvenlik ekibiniz bunu bilerek kabul etmelidir.

Kimlik doğrulama ve yetkiler

Connect uygulamaları, paylaşılan bir gizli anahtarla imzalanmış JWT ile kimlik doğrular. Forge bunun yerine manifest dosyasında bildirilen OAuth 2.0 kapsamlarını, uzak backend'ler için ise sunucunuzun JWT yerine doğruladığı bir Forge Invocation Token'ı kullanır.

Jira ya da Confluence API'sine yapılan her kimliği doğrulanmış çağrı bundan sonra ya uygulamayı kullanan kişinin yetkileriyle asUser olarak ya da Atlassian'ın ifadesiyle “regardless of who uses the app”, yani uygulamayı kimin kullandığından bağımsız olarak çalışan asApp olarak yapılır. Her çağrıyı tek tek gözden geçirip bilinçli olarak seçim yapmak, tüm taşıma sürecindeki en önemli güvenlik incelemesidir.

Bir fark ekiplerin gözünden kaçabiliyor. Connect modülleri varsayılan olarak lisanssız ve anonim kullanıcılara da görüntülenir; Forge modülleri ise manifest unlicensedAccess ile buna açıkça izin vermedikçe görüntülenmez. Uygulamanız service desk müşterilerine ya da anonim Confluence okuyucularına herhangi bir şey gösteriyorsa bu yolu ayrıca test edin.

Kullanıcı arayüzü

Connect sayfaları, Jira ya da Confluence ile Atlassian'ın JavaScript API'si üzerinden konuşan iframe'lerdir. Forge size iki seçenek sunar:

• UI Kit: yerleşik Atlassian bileşenlerini görüntüleyen, React tabanlı bir çerçeve. Hızlı ve tutarlıdır, ancak Atlassian'ın bileşenleriyle çalışırsınız: özel HTML çalışmayabilir ve kabul ettiği tek statik kaynak türü görsellerdir.
• Custom UI: bir iframe içinde kendi HTML, CSS ve JavaScript kodunuz; ürünle @forge/bridge üzerinden konuşur.

Mevcut bir iframe ön yüzü genellikle en az değişiklikle Custom UI'a taşınır. Küçük paneller ve ayar ekranlarını UI Kit ile yeniden yapmak çoğu zaman daha hızlıdır.

Veri

Taşıma projeleri en çok burada ters gider. Forge'un kendi barındırılan depolama seçenekleri var: bir anahtar-değer deposu, özel bir varlık deposu (custom entity store), Forge SQL ve önizleme aşamasındaki bir nesne deposu. Veriler kurulum başına ayrılır ve bağlı Jira ya da Confluence sitesiyle aynı konumda tutulur; dolayısıyla veri yerleşimi (data residency) ek yapılandırma gerektirmeden sağlanır.

Bunun özel bir uygulama için anlamı:

• Connect uygulamasının kendi veritabanındaki veriler ya tek seferlik bir taşıma işiyle Forge depolamasına aktarılır ya da olduğu yerde bırakılıp Forge Remote üzerinden erişilir.
• Connect uygulamasının Atlassian tarafında kendi uygulama anahtarı altında sakladığı her şey, eski uygulama hâlâ çalışırken dışa aktarılmalıdır. Yeni uygulamanın bu verileri okuyup okuyamadığını erkenden test edin; varsaymayın.
• Forge, barındırılan verileri kaldırma işleminden sonra 28 gün saklar, ancak yeniden kurulum bu verileri otomatik olarak geri getirmez.

Taşımayı, kontrol edebileceğiniz sayımlar üreten, tekrarlanabilir bir betik olarak yazın, bir test sitesinde prova edin ve dışa aktarılan veriyi saklayın.

Kademeli yol ve neden büyük olasılıkla sizin yolunuz olmadığı

Atlassian, Connect uygulamaları için daha yumuşak bir yol oluşturdu: Forge'u kademeli olarak benimsemek. Bu yolda mevcut kurulumlar korunur, tanımlayıcı bir Forge manifest dosyasına dönüştürülür ve modül aileleri birer birer taşınır; makrolar, özel alanlar ve iş akışı doğrulayıcıları gibi bazı modüller için yerleşik veri taşıma da vardır.

Püf noktası rehberin ilk paragrafında: “The incremental adoption of Forge is only available for Confluence and Jira Connect apps that are already listed on Marketplace.” Yani kademeli benimseme yalnızca Marketplace'te zaten listelenmiş Confluence ve Jira Connect uygulamaları için kullanılabiliyor.

Özel bir uygulama için yeni bir Forge uygulaması planlayın. Bu uygulamayı production ortamına dağıtır, geliştirici konsolundan aldığınız bir kurulum bağlantısıyla sitenizle paylaşır, veriler taşınırken ve kullanıcılar test ederken eski Connect uygulamasının yanında çalıştırır, ardından Connect uygulamasını kaldırırsınız.

Benimseme rehberleri modül eşlemeleri açısından yine de faydalıdır; Forge'da bulunmayan Connect yetenekleri listesi de öyle: birkaç Jira Service Management modülü ve mobil uygulama desteği “planlanmıyor” olarak işaretli, jiraReports ise hâlâ değerlendirme aşamasında. İlk hafta içinde tanımlayıcınızı bu listeyle karşılaştırın. Orada bir boşluk çıkması tasarımı değiştirir.

31 Ocak 2027'den Geriye Doğru Bir Plan

Ekim 2026 başından itibaren yaklaşık on yedi hafta kaldı ve aralık herkes için kısa bir ay. İşleyen bir plan:

1. Bu hafta: her LEGACY uygulamayı yukarıdaki beş bilgiyle listeleyin. Kaynak kodunu ve barındırma hesabını kimin kontrol ettiğini teyit edin.
2. Ekim ortasına kadar: her uygulama için taşıma, değiştirme ya da kullanımdan kaldırma kararını verin. Kullanımdan kaldırılacak her şeyin kullanıcılarına haber verin.
3. Ekim sonuna kadar: en zor uygulamanın en zor kısmı için bir Forge kavram kanıtı. Bu genellikle Forge'da doğrudan karşılığı olmayan bir modül ya da en çok veriyi tutan modüldür.
4. Kasım: geliştirme ve veri taşımayı bir test sitesine karşı birden fazla kez çalıştırma.
5. Aralık başı: Forge uygulamasını Connect uygulamasının yanına kurun, verilerin bir kopyasını taşıyın ve uygulamayı her gün kullanan kişilerin kontrol etmesini sağlayın.
6. Ocak 2027: son taşıma, kullanıcıları yeni uygulamaya geçirme ve Connect uygulamasını ancak yenisi bir süre sorunsuz çalıştıktan sonra kaldırma.

Jira verisini okuyan ve hiçbir şey saklamayan tek bir panel küçük bir iştir. Kendi veritabanı, iş akışı kuralları ve başka sistemlerle bağlantıları olan bir uygulama ise bu haftaların her birine ihtiyaç duyar.

Tarihi kaçırırsanız, Atlassian'ın yayımladığı hiçbir şey uygulamanın o gün duracağını söylemiyor. Ama bu durumda bir iş sürecini, sahibinin artık onarmadığı bir platform üzerinde yürütüyor olursunuz. O zamanı ödünç alınmış bir zaman olarak görün ve taşımayı tamamlayın.

Asıl Geliştirici Artık Yoksa

Atlassian bu durumu doğrudan ele alıyor. Uygulamanın asıl sahibini belirleyemiyor ya da ona ulaşamıyorsanız veya artık geliştirme kapasiteniz yoksa bir Solution Partner ile çalışmanızı öneriyor. Kaynak kodu olmadan “it may be necessary to rebuild on Forge from scratch”, yani uygulamayı Forge üzerinde sıfırdan yeniden geliştirmenin gerekebileceği konusunda da aynı ölçüde net.

Kaynak kodu olmasa bile karanlıkta başlamıyorsunuz. Tanımlayıcı, uygulamanın bağlandığı her şeyi listeler; davranışı bir test sitesinde gözlemlenebilir; sunucunun ücretini şirketiniz ödüyorsa gerçekte neyin dağıtıldığını görebilirsiniz. Bu parçalardan yapılan bir yeniden geliştirme, bir taşımadan daha yavaştır, ancak kapsamı bilinen bir iştir.

Nereden Destek Alabilirsiniz

Mevcut ekipte kimsenin yazmadığı kodu devralır, gerçekte ne yaptığını çözer ve taşırız: bir Connect uygulaması için bu, tanımlayıcıyı ve sunucuyu okumak, Forge uygulamasını geliştirmek ve veri taşımayı yazıp prova etmek demektir. Bu iş genellikle eski sistem bakımı hizmetimizle başlar; geliştiricileriniz var ama yeterli sayıda değilse ekip takviyesi proje süresince ekibinize kişi ekler. Uygulamanın ne yaptığını ve nerede çalıştığını bize anlatın: office@c9group.dev adresine yazın.