Ekim 2026'da WebMCP: Bir Web Sitesini Yapay Zeka Ajanlarının Kullanımına Açmak ve Origin Trial'ın Gerçekte Ne Anlama Geldiği

WebMCP, bir web sayfasının yapay zeka ajanına yapabileceği işlerin kısa bir listesini vermesini sağlıyor; her işin bir adı, bir açıklaması ve bir girdi şeması var. Böylece ajanın sayfayı ekran görüntülerinden ve DOM'dan çözmesi gerekmiyor. check_order_status aracını bulan bir ajan onu bir sipariş numarasıyla çağırabilir. Bu araç olmadan ajan doğru alanı bulmak ve doğru düğmeye tıklamak zorunda.

Vaat bu. 22 Ekim 2026 itibarıyla durum, çoğu yazının anlattığından daha dar. WebMCP bir W3C Community Group önerisi, standart değil. Chrome onu bir origin trial olarak yürütüyor ve yayına alma yönünde henüz bir karar yok. Araçları tüketiciye dönük tek bir ajan çağırıyor (ChatGPT masaüstü uygulamasının içindeki tarayıcı) ve bu ajan, spesifikasyondan 8 Ekim'de çıkarılan deklaratif form sürümünü yok sayıyor. Safari'nin motor ekibi öneriye karşı; Mozilla tarafsız.

Bu yazı, WebMCP'yi şimdi eklemeye karar vermeye çalışan geliştiriciler ve ürün sahipleri için. API'nin ne olduğunu, araçları kimin çağırdığını, gerçek ziyaretçiler için nasıl açılacağını, bir ajanın eline dolu silah vermeyen araçların nasıl yazılacağını ve ajanların sitenizi hiç kullanabilmesi için önce neyin düzeltilmesi gerektiğini ele alıyor.

WebMCP Nedir

Spesifikasyon, bir sayfanın araçlarını kaydettiği document.modelContext üzerinde bir JavaScript API'si tanımlıyor: “WebMCP API'si, web uygulamalarının yapay zeka ajanlarına JavaScript tabanlı araçlar sunmasını sağlar.” Bir aracın name, description ve execute geri çağrısı var; isteğe bağlı olarak title, inputSchema (JSON Schema) ve annotations de olabilir. Ajan aracı çağırdığında sayfanın kendi kodu, kullanıcının oturumuyla çalışıyor.

Üç noktada kolayca yanılınıyor:

• Bu bir standart değil. Belge, Web Machine Learning Community Group'un bir Draft Community Group Report'u ve bunu kendisi de söylüyor: “Bir W3C Standardı değildir ve W3C Standartlar Yolu'nda da yer almaz.” Chrome'un kendi belgeleri onu “önerilen bir web standardı” olarak adlandırıyor. Raporun tarihi Ekim boyunca birkaç günde bir değişiyor; editörleri Microsoft ve Google'dan.
• İçinde MCP yok. Spesifikasyon, onu kullanan sayfaların “istemci tarafı betikte araç uygulayan Model Context Protocol sunucuları olarak düşünülebileceğini”, ardından araçların tarayıcı ajanına hangi biçimde sunulacağını “belirlemediğini” söylüyor. Mozilla'nın incelemesi bunu açıkça dile getirdi: “Ad yanıltıcı ... Burada MCP yok.” Bir WebMCP aracı backend'inizdeki MCP sunucusuna bağlanmıyor ve onun yerini de almıyor.
• Sizi keşfedilebilir yapmıyor. Chrome'un belgeleri bu sınırlamayı kendisi sıralıyor: “İstemcilerin ve tarayıcıların, çağrılabilir araçlar olup olmadığını anlamak için bir siteyi doğrudan ziyaret etmesi gerekir.” WebMCP, zaten sayfanızda olan bir ajana yardım ediyor. Bulunmanız için hiçbir şey yapmıyor.

API yalnızca güvenli bağlamlarla sınırlı ve varsayılan izin listesi 'self' olan bir tools Permissions Policy ile kapılanıyor; yani başka bir origin'e ait iframe, onu içine alan sayfa izin vermedikçe araç kaydedemiyor.

22 Ekim 2026'da Durum

İlk deneme penceresinin son sürümü olan Chrome 156, 20 Ekim 2026'da kararlı kanala ulaştı. Talep edilen uzatmanın bitiş noktası olan Chrome 162'nin kararlı sürüm tarihi 2 Şubat 2027. Uzatmanın yürürlükte olup olmadığı deneme konsolundan doğrulanamadı; bu yüzden olası ama kesin olmayan bir durum olarak planlayın.

Uzatma talebi, Chrome'un neden daha fazla zaman istediğini açıklıyor: “OT geri bildirimi, uyguladığımız API iyileştirmeleri önerdi.” Aynı yazışmada Google'dan Dominic Farolino, ekibin “uzatma penceresi içinde I2S aşamasına geçmeyi umduğunu”, yani yayına alma izni isteyeceğini yazdı ve şunu ekledi: “İmperatif API, deklaratif olandan çok daha popüler; bu yüzden kullanıcı ihtiyaçlarına yanıt olarak ona daha fazla yatırım yapıyoruz.” Ayrıca bir devam (continuation) API'sinden, bir araç kararlılığı (tool stability) API'sinden ve araç boyutuna getirilecek sınırlardan söz etti; bunların prototipi yapılıyor. Bugün yazdığınız API değişecek.

Araçları Gerçekte Kim Çağırıyor

Araç kaydetmek hiçbir şey gerektirmiyor. Araçları kullanmak için bir ajan gerekiyor ve ajan listesi kısa.

Chrome'un kendi test eklentileri. Chrome'un belgeleri, araçları demolarda ve kendi sayfalarınızda denemek için aralarında Model Context Tool Inspector'ın da bulunduğu iki eklenti öneriyor. Bunlar kendi model API anahtarınızı gerektiriyor ve Chrome şunu not ediyor: “Bu eklentiler Chrome'daki Gemini'den ayrıdır.” Bunlar geliştirici araçları, müşteri değil.

ChatGPT'nin yerleşik tarayıcısı. OpenAI'dan bir çalışan, geliştirici forumunda 25 Ağustos 2026'da şunu yazdı: “Site araçları, ChatGPT'nin önerilen WebMCP standardını uygulama biçimidir.” Belgeleri koşullar getiriyor: belirli modeller, en güncel masaüstü uygulaması, Enterprise çalışma alanlarında yöneticinin izin vermesi, Edu çalışma alanlarında kullanılamaması ve “Kullanılabilirlik ayrıca kademeli kullanıma sunulmaya da bağlıdır”. Desteklemediklerini de sıralıyor: “Deklaratif API: HTML form özellikleriyle tanımlanan araçlar site aracı olarak kullanılamaz” ve iframe'lerin içinde kaydedilen araçlar, aynı origin'dekiler dahil. OpenAI'ın yönergesi net: “Araçları üst düzey sayfada JavaScript ile kaydedin”. Belgeler, ChatGPT'nin araçlarınızı görebilmesi için sayfanızın bir Chrome origin trial token'ına ihtiyaç duyup duymadığını söylemiyor.

Chrome'daki Gemini. Google, Mayıs'ta “WebMCP API'lerini yakında destekleyeceğini” söyledi. O tarihten beri bunu destekleyen bir birincil kaynak bulamadık. Henüz bir plan kurmayın.

Diğer herkes eski yönteme dönüyor. Her tarayıcıdaki her ajan sayfaları hâlâ eski yöntemle okuyor. Chrome bunu kendi risk değerlendirmesinde söylüyor: “Chrome'daki tarayıcı ajanları, kullanıcı davranışlarını taklit ederek sitelere eskisi gibi müdahale etmeyi sürdürebilir.” OpenAI: “Uygun bir araç yoksa ajan yine de normal tarayıcı yeteneklerini kullanabilir.” WebMCP'siz bir site ajanlara görünmez değil. Düğmeleri bozuk ve alanları etiketsiz bir site ise hepsi için zor.

İmperatif API

Spesifikasyonun tanımladığı, ChatGPT'nin desteklediği ve Chrome'un geliştiricilerin tercih ettiğini söylediği sürüm bu. Bir araç, sayfanın zaten sahip olduğu mantığı sarmalıyor. İşte oturum açmış bir müşteri için salt okunur bir sorgu; şekli Chrome'un belgelerinden ve OpenAI'ın özellik algılama yönteminden alıyor:

if (typeof document.modelContext?.registerTool === 'function') {
  const tools = new AbortController();

  await document.modelContext.registerTool({
    name: 'check_order_status',
    description: 'Look up the status and tracking link of one of the signed-in customer\'s orders by its order number.',
    inputSchema: {
      type: 'object',
      properties: {
        orderNumber: { type: 'string', description: 'Order number as printed in the confirmation email' },
      },
      required: ['orderNumber'],
    },
    annotations: { readOnlyHint: true },
    execute: async ({ orderNumber }, { signal }) => {
      const res = await fetch(`/api/orders/${encodeURIComponent(orderNumber)}`, { signal });
      if (!res.ok) return `No order ${orderNumber} was found on this account.`;
      const order = await res.json();
      return `Order ${orderNumber}: ${order.status}. Tracking: ${order.trackingUrl ?? 'not available yet'}.`;
    },
  }, { signal: tools.signal });

  // When the page state no longer fits the tool:
  // tools.abort();
}

İçinde önemli olanlar:

• Modelin okuduğu şey ad, açıklama ve şema. Chrome, araç açıklaması başına en fazla 500, parametre açıklaması başına 150, araç ve parametre adı başına 30 karakter ve araç çıktısı başına 1,5 bin karakter öneriyor ve “Bu öneriler değişebilir” diye not düşüyor. Spesifikasyonun explainer belgesi şunu uyarıyor: “Çok fazla araç sunmak (ör. onlarca veya yüzlerce) ajan performansını ciddi biçimde düşürebilir”: geçerli sayfa durumunun ihtiyaç duyduğunu kaydedin, gerisini AbortController sinyaliyle kaldırın.
• execute işlevinin ikinci argümanı bir AbortSignal taşıyor; böylece iptal edilen bir çağrı, uçuştaki bir isteği durdurabiliyor.
• Annotation'lar birer ipucu. readOnlyHint bir sorguyu işaretler. consequentialHint, rezervasyon yapan, satın alan, gönderen, silen veya transfer eden her şeyi işaretler ve Chrome'un belgelerine göre “ajanların ve tarayıcıların zorunlu kullanıcı onayı istemlerini uygulamasına olanak tanır”. untrustedContentHint, yorumlar, kullanıcı içeriği veya üçüncü taraf verisi taşıyan çıktıyı işaretler. Chrome 156'dan itibaren bir debugging annotation'ı da var.
• Sayfa kodu da araçları listeleyip çalıştırabilir: document.modelContext.getTools() ve executeTool() ile; liste değiştiğinde bir toolchange olayı tetiklenir. executeTool() için JSON'a çevrilmiş argümanlar Chrome 155'ten itibaren kullanımdan kaldırıldı.

React, Angular ve Vue'nun her birinin deneysel yardımcıları var ve webmcp-types npm paketi TypeScript tip tanımları sunuyor. navigator.modelContext çağıran eski öğreticiler güncel değil: spesifikasyon API'yi 27 Mayıs 2026'da document üzerine taşıdı.

Deklaratif API: Chrome'un Denemesinde Var, Spesifikasyondan Çıktı

Deklaratif sürüm, mevcut bir HTML formunu iki özellikle araca dönüştürüyor. Eski ve form ağırlıklı siteler için çekici, çünkü başka hiçbir şeyin değişmesi gerekmiyor:

<form toolname="request_quote"
      tooldescription="Send a request for a quote. The user reviews the form and submits it."
      action="/quote" method="post">
  <label for="email">Work email</label>
  <input id="email" name="email" type="email" required>
  <label for="details">What you need</label>
  <textarea id="details" name="details" required></textarea>
  <button type="submit">Send</button>
</form>
<script>
  document.querySelector('form[toolname]').addEventListener('submit', (e) => {
    e.preventDefault();
    const sent = sendQuoteRequest(new FormData(e.target)); // your existing submit, returning a promise
    if (e.agentInvoked) e.respondWith(sent.then(() => 'Quote request sent.'));
  });
</script>

Chrome'un denemesinde “Bir ajan toolname çağırdığında tarayıcı formu odağa getirir ve alanlarını doldurur. Form kullanıcıya görünür kalır.” Tarayıcı parametreleri denetimlerden kuruyor: adlarından, <label> öğelerinden, required özelliğinden ve bir <select> öğesinin seçeneklerinden. Form toolautosubmit taşımıyorsa “Kullanıcının görevi tamamlamak için Gönder'e elle tıklaması gerekir”; sipariş veren veya lead gönderen her şeyde istediğiniz de bu. SubmitEvent.agentInvoked, işleyicinize formu bir ajanın doldurduğunu söylüyor; preventDefault() sonrasında respondWith() ise sonucu ajana geri veriyor. toolactivated ve toolcancel olaylarını document.modelContext üzerinde addEventListener ile dinleyin: window.ontoolactivated ve window.ontoolcancel Chrome 156'dan itibaren desteklenmiyor.

Sorun, durumunda. Explainer belgesinin en son değişikliği, 8 Ekim 2026'daki “Remove declarative API from the spec for now” başlıklı değişiklik ve belge artık deklaratif bir karşılığın “ayrı olarak araştırıldığını ... ama şu anda spesifikasyonun parçası olmadığını” söylüyor. ChatGPT bunu desteklemiyor. Chrome ise onu hâlâ denemede belgeliyor ve Google'dan Farolino, Mozilla'nın yazışmasında şunu savundu: “Deklaratif öneriyi, özellikle form tabanlı eski web siteleri için salt bu nedenle değerli buluyoruz.” Bunu bir deneyin içindeki Chrome deneyi olarak görün: denemesi sorun değil, tek yolunuz olması akıllıca değil.

Gerçek Ziyaretçiler İçin Açmak

Bir flag (chrome://flags/#enable-webmcp-testing) WebMCP'yi test için kendi tarayıcınızda açıyor. Ziyaretçiler için hiçbir şey yapmıyor. Onlar için sayfanın bir origin trial token'ına ihtiyacı var.

1. Origin'i Chrome'un WebMCP deneme sayfasında kaydedin. Origin trial'lar “herkese açıktır ve tüm geliştiricilere açıktır” ve bir token “origin'inizdeki tüm kullanıcılar için bir özelliği etkinleştirir”.
2. Token'ı araç sunması gereken her sayfada, <head> içinde <meta http-equiv="origin-trial" content="..."> olarak ya da bir Origin-Trial: yanıt header'ı olarak sunun. Token betikten de eklenebilir. Bir token tek bir origin'i kapsıyor; bir sayfa birden fazla token taşıyabilir.
3. Yenileyin. Bir deneme uzatıldığında Chrome, kayıtlı olanlardan “denemeye kayıtlı her origin için yeni bir token sağlamalarını” istiyor ve “Chrome geçersiz veya süresi dolmuş token'ları yok sayar”. Süresi dolan token sessizce başarısız olur: araçlar yalnızca görünmez hale gelir.
4. Edge için Edge'in deneme sayfasında ayrıca kayıt olun. Koşulları “Mümkün olan yerde özellik algılama / zarif geriye düşme uygulamayı kabul edersiniz” diyor.

Lighthouse'un WebMCP denetimleri de deneme kaydını gerektiriyor; dolayısıyla bunları token'sız test eden bir site başarısızlık görür.

Çağrılması Güvenli Araçlar Yazmak

Spesifikasyonun güvenlik bölümü normatif değil ve yükün nerede olduğu konusunda açık sözlü: bir ajanın manipüle edilmesini önlemek “öncelikle ajanın kendi güvenlik modelinin sorumluluğundadır; bu spesifikasyonun normatif olarak zorlayabileceği bir şey değildir.” Yine de manipüle edilmiş bir ajanın ne kadar zarar verebileceğini araçlarınız belirliyor.

• İpuçları yalan söyleyebilir, bu yüzden ajanlar onlara güvenmeyecek. Spesifikasyon: “kötü niyetli bir site bu ipuçlarını atlayabilir veya yanlış gösterebilir.” OpenAI: “Bir aracın adı ya da yalnızca veri okuduğu iddiası, ne yaptığının kanıtı değildir” ve tarayıcısındaki her çağrı bir güvenlik incelemesinden geçiyor; satın almalar ve benzeri eylemler için onay yine gerekiyor. Yine de dürüstçe işaretleyin. Dikkatli bir ajan, kullanıcıya ne zaman soracağına bununla karar verir.
• Etkileri tam olarak anlatın. Spesifikasyonun kendi kötü örneği, “Mevcut alışveriş sepetini sonlandırır” diye tanımlanan ama “aslında bir satın alma tetikleyen” bir araç. “Kullanıcı bir şey satın almak istemedi.” Bir araç karttan ödeme çekiyorsa açıklama bunu söyler ve consequentialHint true olur.
• Her seferinde sunucuda yetkilendirin. Araç kullanıcının oturumuyla çalışıyor: spesifikasyon “Ajanların kullanıcı kimliğini ve kimlik doğrulama bağlamını tarayıcıdan devralabildiğini” not ediyor. Bir araç çağrısı o kullanıcıdan gelen bir istektir ve aynı kontrollerden geçer. Explainer'ın tavsiyesi geçerli: “Kodda katı, şemada esnek doğrulama yapın”, çünkü katı şema hataları ajanların takılmasına yol açabilir.
• Prompt injection'a hazırlanın. Spesifikasyon bunu ilk sıraya koyuyor ve üç biçimde sayıyor: araç meta verisine gizlenmiş talimatlar, araç çıktısına gizlenmiş talimatlar ve araçları hedef alan saldırılar. Başkalarının yazdığı metni taşıyan çıktı (yorumlar, mesajlar, ürün soruları) untrustedContentHint altına girer ve bir ajanın talimat sanabileceği düz metin olarak değil, veri olarak döndürülmelidir.
• Sayfaları bilinçli olarak dışarıda bırakın. Permissions-Policy: tools=() header'ı, API'yi bir belge ve onun içine aldığı her şey için kullanılamaz kılar. Hesap ayarları, ödeme sayfaları ve yönetici ekranları adaydır.

Chrome'un belgeleriyle ilgili bir uyarı: güvenlik sayfası, taslakta bir aracın ortasında kullanıcıya soru sormak için bir requestUserInteraction() yöntemi bulunduğunu söylüyor. Spesifikasyonun 20 Ekim 2026 tarihli taslağında böyle bir yöntem yok ve explainer kullanıcı onayını hâlâ açık bir soru olarak listeliyor. Tasarımınızı buna göre kurmayın.

Safari ve Firefox Mühendislerinin İtirazları

Yalnızca Chrome için geliştirseniz bile itirazları okumaya değer, çünkü WebMCP'nin pratikte nasıl ters gidebileceğini anlatıyorlar.

WebKit'in 3 Haziran 2026'da yayımlanan görüşü, kullanımı zor sayfaların HTML ve ARIA ile düzeltilmesi gerektiğini, çünkü orada “kullanıcının, yardımcı teknolojinin ve ajanların hepsinin yararlandığını” ve araçlarla “kırılganlığın yalnızca DOM'dan araç açıklamalarına taşındığını” savunuyor. Bir ajanı, ayrıştırılmaması gereken bir yardımcı teknoloji olarak görüyor: “WebMCP bunun tersini yapıyor ve ‘bir ajan sürüyor’ olgusunu gözlemlenebilir kılıyor.” Ve önerinin “sonuç doğuran eylemler için bir onay ve geri alınabilirlik modeli bulunmadığını” not ediyor.

Mozilla Ağustos'ta tarafsız konumda karar kıldı: WebMCP “potansiyel olarak değerli bir soyutlama getiriyor” ama “gerçek dünyadaki dinamikleri, tam gönülden desteklemek için çok fazla açık soru bırakan bir yüzey açıyor”. Sitelerin “sayfadaki kullanıcının deneyimiyle uyuşmayan araçlar sunabileceği” konusunda uyarıyor, örneğin “tipik kullanıcılar için görünmez olan prompt injection”. Mozilla'nın bazı mühendisleri imperatif bir fonksiyon çağırma ilkeline ilgi gösterdi; bu, Mozilla'nın onayı değil.

Chrome'un kendisi, diğer motorların WebMCP'yi benimsememesi riskini kullanıcılar için düşük olarak değerlendiriyor. Bunun öbür yüzü şu: bir site bugün araç ekleyerek Safari'de ya da Firefox'ta hiçbir şey kazanmıyor.

Bugün Her Ajan İçin İşe Yarayan

Her tarayıcı ajanı ekran görüntülerini, HTML'i ve erişilebilirlik ağacını okuyor. Google'ın ajan dostu siteler üzerine web.dev rehberi, ajanların “etkileşimli öğelerin temiz, yapılandırılmış bir listesini almak için DOM'u ve erişilebilirlik ağacını kullandığını, ardından bunu görsel bir oluşturmayla çapraz kontrol ettiğini” söylüyor. Pratik listesi kısa:

• Tıklanabilir <div> ve <span> değil, gerçek <button> ve <a> öğeleri kullanın.
• Her <label> öğesini for ile girdisine bağlayın.
• Etkileşimli öğelerin üstünde saydam katmanlar olmasın ve etkileşimli hiçbir şey 8 piksel kareden küçük olmasın.
• Ajan tıklamak üzereyken kaymayan, kararlı bir yerleşim.

Vardığı sonuç: “Bir siteyi ‘ajana hazır’ yapmak için önerdiğimiz her şey siteleri insanlar için de daha iyi yapar.” Bu, WebKit'in WebMCP yerine istediğiyle de neredeyse kelimesi kelimesine aynı. Ödeme adımınız bir erişilebilirlik denetiminden geçemiyorsa tek bir araç yazmadan önce bunu düzeltin.

Lighthouse'ta 13.2.0 sürümünden (1 Mayıs 2026) beri bir Agentic Browsing kategorisi var; Chrome'da 150 sürümünden itibaren kullanılabiliyor ve PageSpeed Insights API'si için Lighthouse 13.4.1'de (20 Temmuz 2026) etkinleştirildi. Makineler için önemli olan erişilebilirlik denetimlerinin alt kümesini, yerleşim kararlılığını, kayıtlı WebMCP araçlarını ve aracı olmayan formları, şema geçerliliğini ve bir llms.txt dosyasının varlığını kontrol ediyor. Chrome bunu “bilgilendirici ve karşılaştırma ölçütü olmayan” bir kategori olarak adlandırıyor: 0 ile 100 arası bir puan yok. llms.txt konusunda Google Arama'nın kendi yönergesi, bu tür dosyaları yok saydığı yönünde: bir tane eklemek “sitenizin Google Arama'daki görünürlüğüne veya sıralamasına ne zarar verir ne de yarar sağlar”. Lighthouse'un dosyayı kontrol etmesi bunu değiştirmiyor.

WebMCP'yi Şimdi Eklemeli misiniz?

Liquid temalı bir Shopify'da: yapılacak iş yok. Shopify'ın vitrin, sepet ve ödeme araçları zaten açık, “Yüklenecek veya yapılandırılacak bir şey yok”; Shopify'ın kendi çekincesi ise şu: “ajan desteği şu anda bir origin trial üzerinden yalnızca Chromium tabanlı tarayıcılarla sınırlı”. Headless vitrinler yalnızca Hydrogen geliştirici önizlemesi kapsamında. WebMCP'yi müşterileri için açan başka bir ticaret platformu, ödeme sağlayıcısı veya CDN bulamadık.

Özel, headless veya eski bir sitede: kullanıcılarınızın kim olduğuna bağlı.

• Müşterileriniz veya ekibiniz ChatGPT masaüstü uygulamasının tarayıcısını kullanıyorsa, onlara ulaşan tek tür üst düzey sayfadaki imperatif araçlar. En yaygın görevinizin (sipariş durumu, stok durumu, bir teklif) etrafında iki üç salt okunur araçla başlayın; özellik algılamanın arkasında, bir origin trial token'ıyla ve kimsenin onları çağırıp çağırmadığını ölçerek.
• Chrome'da ucuza deneme yapmak istiyorsanız, mevcut formlardaki deklaratif özellikler birkaç saatlik iş. Orada durmayın: ChatGPT onları görmeyecek ve spesifikasyon artık onları içermiyor.
• Ajanların sizi ziyaret ettiğine dair bir kanıtınız yoksa önce semantiği, etiketleri ve yerleşimi düzeltin. Bu iş her ajana ve yardımcı teknoloji kullanan herkese yarıyor ve API değiştiğinde hiçbir kısmı çöpe gitmiyor.

Her durumda normal arayüzü eksiksiz tutun. OpenAI'ın tavsiyesi: “WebMCP'yi desteklemeyen insanlar ve tarayıcılar için normal arayüzü koruyun.”

Neler Değişebilir

• Bir Intent to Ship. Chrome ekibi, uzatma geçerli kalırsa Chrome 162 (2 Şubat 2027) ile biten uzatma penceresi içinde bunu istemeyi umuyor. Yayına alınması Chrome'da token ihtiyacını ortadan kaldırır.
• API'nin şekli. Bir devam (continuation) API'sinin (bir gezinmenin ardından sonraki sayfaya ulaşan sonuçlar), bir araç kararlılığı API'sinin ve boyut sınırlarının prototipi yapılıyor. Son sürümler window.ontoolactivated ve dizgeye çevrilmiş argümanları zaten kaldırdı.
• Deklaratif API'nin akıbeti. “Şimdilik” spesifikasyondan çıkarıldı, Chrome'un denemesinde hâlâ var.
• Çağıranlar. Chrome'daki Gemini desteği duyuruldu ama yayına alınmadı. Spesifikasyonun uygulama durumu sayfası, Meta'nın Ray-Ban Display gözlüklerindeki web uygulamaları için WebMCP'yi “çok yakında” olarak, Brave'in Leo asistanında ise deneysel destek olarak listeliyor.

Şimdi araç ekliyorsanız, bir sonraki değişiklik tek bir düzenleme olsun diye onları tek bir modülde, özellik algılamanın arkasında tutun.

Nereden Destek Alabilirsiniz

Bir web sitesinin ve backend'inin ajanların dokunduğu kısımlarını geliştiriyoruz: mevcut sipariş, rezervasyon ve hesap mantığını saran araçlar, bir ajanın çağrısına o kullanıcıdan gelen herhangi bir istek gibi davranan yetkilendirme ve henüz hiçbir araç yokken siteyi kullanılabilir kılan semantik ve erişilebilirlik düzeltmeleri. Yapay zeka ajanı geliştirme ve MCP entegrasyonu hizmetimiz, adına rağmen farklı bir şey olan backend MCP sunucularının yanı sıra WebMCP araçlarını da kapsıyor.

Bir ajanın bugün sitenizde ne gördüğünü ve araçların müşterileriniz için bir şeyi değiştirip değiştirmeyeceğini öğrenmek isterseniz office@c9group.dev adresine yazın.