WebMCP in oktober 2026: een website bruikbaar maken voor AI-agents, en wat de origin trial echt betekent

Met WebMCP geeft een webpagina een AI-agent een korte lijst van dingen die de agent kan doen, elk met een naam, een beschrijving en een invoerschema, in plaats van de agent de pagina te laten ontcijferen aan de hand van screenshots en de DOM. Een agent die een tool check_order_status vindt, kan die aanroepen met een bestelnummer. Zonder die tool moet de agent het juiste veld zoeken en op de juiste knop klikken.

Dat is de belofte. De stand van zaken op 22 oktober 2026 is smaller dan de meeste artikelen doen voorkomen. WebMCP is een voorstel van een Community Group van het W3C, geen standaard. Chrome draait het als origin trial, zonder dat er al is besloten het uit te rollen. Eén consumentenagent roept de tools aan (de browser in de ChatGPT-desktopapp), en die agent negeert de declaratieve versie met formulieren, die op 8 oktober uit de specificatie is gehaald. Het engineteam van Safari is tegen het voorstel; Mozilla is neutraal.

Dit artikel is bedoeld voor ontwikkelaars en productverantwoordelijken die moeten beslissen of ze nu WebMCP toevoegen. Het behandelt wat de API is, wie hem aanroept, hoe u hem aanzet voor echte bezoekers, hoe u tools schrijft die een agent niet een geladen wapen in handen geven, en wat u eerst moet herstellen als u wilt dat agents uw site überhaupt gebruiken.

Wat WebMCP is

De specificatie definieert een JavaScript-API op document.modelContext waarmee een pagina tools registreert: “De WebMCP-API stelt webapplicaties in staat om op JavaScript gebaseerde tools aan te bieden aan AI-agents.” Een tool heeft een name, een description en een execute-callback, en optioneel een title, een inputSchema (JSON Schema) en annotations. De eigen code van de pagina draait wanneer de agent de tool aanroept, met de sessie van de gebruiker.

Drie dingen zijn gemakkelijk verkeerd te begrijpen:

• Het is geen standaard. Het document is een Draft Community Group Report van de Web Machine Learning Community Group, en zegt dat zelf: “Het is geen W3C-standaard en staat ook niet op het W3C-standaardisatietraject.” Chrome's eigen documentatie noemt het “een voorgestelde webstandaard”. De datum van het rapport verandert in oktober om de paar dagen; de redacteuren komen van Microsoft en Google.
• Er zit geen MCP in. De specificatie zegt dat pagina's die het gebruiken “kunnen worden gezien als Model Context Protocol-servers die tools implementeren in clientscript”, en vervolgens dat zij “niet voorschrijft in welk formaat tools aan de browseragent worden aangeboden”. De beoordeling van Mozilla zei het ronduit: “De naam is misleidend ... Er zit hier geen MCP in.” Een WebMCP-tool maakt geen verbinding met uw MCP-server aan de backend, en vervangt die ook niet.
• Het maakt u niet vindbaar. De documentatie van Chrome noemt de beperking zelf: “Clients en browsers moeten een site rechtstreeks bezoeken om te weten of er aanroepbare tools zijn.” WebMCP helpt een agent die al op uw pagina is. Voor gevonden worden doet het niets.

De API is beperkt tot beveiligde contexten (secure contexts) en wordt afgeschermd door een Permissions Policy tools, waarvan de standaard-allowlist 'self' is. Een cross-origin iframe kan dus geen tools registreren, tenzij de insluitende pagina dat toestaat.

De stand op 22 oktober 2026

Chrome 156, de laatste release in het oorspronkelijke trialvenster, bereikte op 20 oktober 2026 het stabiele kanaal. Chrome 162, het einde van de aangevraagde verlenging, staat gepland voor stabiel op 2 februari 2027. Of de verlenging actief is, kon niet worden bevestigd in de trialconsole; ga er dus van uit dat het waarschijnlijk is, maar niet zeker.

De aanvraag voor verlenging legt uit waarom Chrome meer tijd wil: “Feedback uit de OT heeft verbeteringen aan de API voorgesteld, die wij nu implementeren.” In dezelfde thread schreef Dominic Farolino van Google dat het team “hoopt binnen het verlengingsvenster over te stappen op I2S”, dat wil zeggen toestemming te vragen om uit te rollen, en dat “de imperatieve API veel populairder is dan de declaratieve, dus investeren wij er meer in als antwoord op de behoeften van gebruikers.” Hij noemde ook een continuation-API, een API voor toolstabiliteit en limieten op de grootte van tools, waarmee wordt geëxperimenteerd. De API waartegen u vandaag schrijft, gaat veranderen.

Wie de tools echt aanroept

Tools registreren kost niets. Ze gebruiken vraagt een agent, en de lijst van agents is kort.

De eigen testextensies van Chrome. De documentatie van Chrome biedt twee extensies aan, waaronder de Model Context Tool Inspector, om tools uit te proberen in demo's en op uw eigen pagina's. Daarvoor hebt u uw eigen API-sleutel voor een model nodig, en Chrome merkt op: “Deze extensies staan los van Gemini in Chrome.” Het zijn hulpmiddelen voor ontwikkelaars, geen klanten.

De ingebouwde browser van ChatGPT. Een medewerker van OpenAI schreef op 25 augustus 2026 op het ontwikkelaarsforum: “Site tools zijn de implementatie van ChatGPT van de voorgestelde WebMCP-standaard.” De documentatie stelt voorwaarden: bepaalde modellen, de nieuwste desktopapp, een beheerder die het toestaat in Enterprise-workspaces, geen Edu-workspaces, en “Beschikbaarheid hangt ook af van de uitrol”. Ook staat erin wat niet wordt ondersteund: “Declaratieve API: tools die zijn gedefinieerd met HTML-formulierattributen zijn niet beschikbaar als site tools”, en tools die in iframes zijn geregistreerd, ook same-origin. De instructie van OpenAI is duidelijk: “Gebruik JavaScript om tools te registreren in de pagina op het hoogste niveau”. De documentatie zegt niet of een pagina een token voor de Chrome origin trial nodig heeft om ervoor te zorgen dat ChatGPT haar tools ziet.

Gemini in Chrome. Google zei in mei dat het “binnenkort WebMCP-API's zal ondersteunen”. Wij vonden sindsdien geen primaire bron die zegt dat het dat doet. Bouw er nog geen plan op.

Alle anderen vallen terug. Elke agent in elke browser leest pagina's nog op de oude manier. Chrome zegt dat zelf in zijn risicobeoordeling: “Browseragents in Chrome kunnen sites blijven bedienen zoals voorheen, door gebruikersgedrag te simuleren.” OpenAI: “Als er geen geschikte tool beschikbaar is, kan de agent nog steeds zijn gewone browsermogelijkheden gebruiken.” Een site zonder WebMCP is niet onzichtbaar voor agents. Een site met kapotte knoppen en velden zonder label is voor alle agents moeilijk.

De imperatieve API

Dit is de versie die de specificatie definieert, die ChatGPT ondersteunt en die volgens Chrome de voorkeur van ontwikkelaars heeft. Een tool omhult logica die de pagina al heeft. Hier is een alleen-lezen opzoeking voor een ingelogde klant, in de vorm van de documentatie van Chrome en de feature detection van OpenAI:

if (typeof document.modelContext?.registerTool === 'function') {
  const tools = new AbortController();

  await document.modelContext.registerTool({
    name: 'check_order_status',
    description: 'Look up the status and tracking link of one of the signed-in customer\'s orders by its order number.',
    inputSchema: {
      type: 'object',
      properties: {
        orderNumber: { type: 'string', description: 'Order number as printed in the confirmation email' },
      },
      required: ['orderNumber'],
    },
    annotations: { readOnlyHint: true },
    execute: async ({ orderNumber }, { signal }) => {
      const res = await fetch(`/api/orders/${encodeURIComponent(orderNumber)}`, { signal });
      if (!res.ok) return `No order ${orderNumber} was found on this account.`;
      const order = await res.json();
      return `Order ${orderNumber}: ${order.status}. Tracking: ${order.trackingUrl ?? 'not available yet'}.`;
    },
  }, { signal: tools.signal });

  // When the page state no longer fits the tool:
  // tools.abort();
}

Waar het in dit voorbeeld om draait:

• Naam, beschrijving en schema zijn wat het model leest. Chrome adviseert hooguit 500 tekens per toolbeschrijving, 150 per parameterbeschrijving, 30 per tool- en parameternaam en 1,5K tekens per tooluitvoer, en merkt op dat “deze aanbevelingen kunnen veranderen”. De explainer bij de specificatie waarschuwt dat “te veel tools aanbieden (bijvoorbeeld tientallen of honderden) de prestaties van de agent ernstig kan verslechteren”: registreer wat de huidige paginatoestand nodig heeft, en verwijder de rest met het signaal van de AbortController.
• Het tweede argument van execute bevat een AbortSignal, zodat een geannuleerde aanroep een lopend verzoek kan stoppen.
• Annotaties zijn hints. readOnlyHint markeert een opzoeking. consequentialHint markeert alles wat boekt, koopt, verstuurt, verwijdert of overmaakt, en volgens de documentatie van Chrome “stelt het agents en browsers in staat om verplichte bevestigingsvragen aan de gebruiker af te dwingen”. untrustedContentHint markeert uitvoer met reviews, gebruikerscontent of gegevens van derden. Vanaf Chrome 156 bestaat er een annotatie debugging.
• Ook paginacode kan tools tonen en uitvoeren, met document.modelContext.getTools() en executeTool(), en er komt een toolchange-event wanneer de lijst verandert. Argumenten die als JSON-string aan executeTool() worden doorgegeven, zijn vanaf Chrome 155 verouderd.

React, Angular en Vue hebben elk experimentele hulpmiddelen, en het npm-pakket webmcp-types levert TypeScript-typings. Oudere tutorials die navigator.modelContext aanroepen, zijn achterhaald: de specificatie verplaatste de API op 27 mei 2026 naar document.

De declaratieve API: in de trial van Chrome, uit de specificatie

De declaratieve versie maakt van een bestaand HTML-formulier een tool met twee attributen. Dat is aantrekkelijk voor oude sites vol formulieren, omdat verder niets hoeft te veranderen:

<form toolname="request_quote"
      tooldescription="Send a request for a quote. The user reviews the form and submits it."
      action="/quote" method="post">
  <label for="email">Work email</label>
  <input id="email" name="email" type="email" required>
  <label for="details">What you need</label>
  <textarea id="details" name="details" required></textarea>
  <button type="submit">Send</button>
</form>
<script>
  document.querySelector('form[toolname]').addEventListener('submit', (e) => {
    e.preventDefault();
    const sent = sendQuoteRequest(new FormData(e.target)); // your existing submit, returning a promise
    if (e.agentInvoked) e.respondWith(sent.then(() => 'Quote request sent.'));
  });
</script>

In de trial van Chrome geldt: “Wanneer een agent toolname aanroept, brengt de browser het formulier in beeld en vult de velden in. Het formulier blijft zichtbaar voor de gebruiker.” De browser bouwt de parameters uit de invoerelementen: hun namen, hun <label>s, required en de opties van een <select>. Tenzij het formulier toolautosubmit heeft, geldt: “De gebruiker moet zelf op Verzenden klikken om de taak af te ronden”, en dat wilt u bij alles wat een bestelling plaatst of een lead verstuurt. SubmitEvent.agentInvoked vertelt uw handler dat een agent het formulier heeft ingevuld, en respondWith() geeft, na preventDefault(), de uitkomst terug aan de agent. Luister met addEventListener naar de events toolactivated en toolcancel op document.modelContext: window.ontoolactivated en window.ontoolcancel worden vanaf Chrome 156 niet meer ondersteund.

Het addertje is de status. De meest recente wijziging in de explainer, van 8 oktober 2026, heet “Remove declarative API from the spec for now” en vermeldt nu dat een declaratieve tegenhanger “apart wordt onderzocht ... maar op dit moment geen deel uitmaakt van de specificatie.” ChatGPT ondersteunt hem niet. Chrome documenteert hem nog wel in de trial, en Farolino van Google betoogde in de thread van Mozilla dat “wij waarde zien in het declaratieve voorstel, al was het maar voor oudere websites, vooral op formulieren gebaseerde”. Zie het als een Chrome-experiment binnen een experiment: prima om te proberen, onverstandig als uw enige route.

Aanzetten voor echte bezoekers

Een vlag (chrome://flags/#enable-webmcp-testing) zet WebMCP aan in uw eigen browser om te testen. Voor bezoekers doet die niets. Voor hen heeft de pagina een token voor de origin trial nodig.

1. Registreer de origin op de WebMCP-trialpagina van Chrome. Origin trials “zijn openbaar en open voor alle ontwikkelaars”, en een token “schakelt een functie in voor alle gebruikers op uw origin”.
2. Lever het token mee op elke pagina die tools moet aanbieden, als <meta http-equiv="origin-trial" content="..."> in de <head> of als response-header Origin-Trial:. Een token kan ook vanuit script worden geïnjecteerd. Eén token dekt één origin; een pagina kan er meerdere dragen.
3. Vernieuw het. Wanneer een trial wordt verlengd, vraagt Chrome aan geregistreerden “om een nieuw token op te geven voor elke origin die in de trial is ingeschreven”, en “Chrome negeert ongeldige of verlopen tokens”. Een verlopen token faalt stilzwijgend: de tools verschijnen gewoon niet meer.
4. Registreer voor Edge apart op de trialpagina van Edge. De voorwaarden vragen: “Waar mogelijk gaat u ermee akkoord feature detection / graceful degradation toe te passen.”

Ook de WebMCP-audits van Lighthouse hebben de trialregistratie nodig; een site die ze zonder token test, ziet ze dus mislukken.

Tools schrijven die veilig zijn om aan te roepen

Het beveiligingshoofdstuk van de specificatie is niet-normatief, en het is openhartig over waar de last ligt: voorkomen dat een agent wordt gemanipuleerd is “in de eerste plaats de verantwoordelijkheid van het eigen beveiligingsmodel van de agent, en niet iets wat deze specificatie normatief kan afdwingen.” Uw tools bepalen nog altijd hoeveel schade een gemanipuleerde agent kan aanrichten.

• Hints kunnen liegen, dus agents vertrouwen ze niet. De specificatie: “een kwaadwillende site kan die hints weglaten of verkeerd voorstellen.” OpenAI: “De naam van een tool, of de bewering dat hij alleen gegevens leest, is geen bewijs van wat hij doet”, en elke aanroep in zijn browser krijgt een veiligheidscontrole, waarbij bevestiging nog steeds nodig is voor aankopen en vergelijkbare acties. Annoteer toch eerlijk. Een zorgvuldige agent gebruikt het om te beslissen wanneer hij de gebruiker om bevestiging vraagt.
• Beschrijf de effecten exact. Het eigen slechte voorbeeld van de specificatie is een tool met de beschrijving “Finalizes the current shopping cart” die “in werkelijkheid een aankoop in gang zet. De gebruiker was niet van plan iets te kopen.” Als een tool een kaart belast, zegt de beschrijving dat, en is consequentialHint true.
• Autoriseer elke keer op de server. De tool draait met de sessie van de gebruiker: de specificatie merkt op dat “agents de identiteit en authenticatiecontext van de gebruiker uit de browser kunnen overnemen.” Een toolaanroep is een verzoek van die gebruiker en krijgt dezelfde controles. Het advies uit de explainer blijft staan: “Valideer strikt in code, soepel in het schema”, omdat strikte schemafouten agents kunnen laten vastlopen.
• Reken op prompt injection. De specificatie noemt het als eerste, in drie vormen: instructies verborgen in de metadata van een tool, in de uitvoer van een tool, en aanvallen die tools als doelwit gebruiken. Uitvoer met tekst van anderen (reviews, berichten, productvragen) hoort onder untrustedContentHint, en moet als gegevens worden teruggegeven, niet als proza dat een agent voor instructies kan aanzien.
• Sluit pagina's bewust uit. Een header Permissions-Policy: tools=() maakt de API onbeschikbaar voor een document en alles wat het insluit. Accountinstellingen, betaalpagina's en beheerschermen komen daarvoor in aanmerking.

Eén kanttekening bij de documentatie van Chrome: de beveiligingspagina zegt dat het ontwerp een methode requestUserInteraction() bevat om tijdens een tool de gebruiker iets te vragen. Het ontwerp van de specificatie van 20 oktober 2026 heeft zo'n methode niet, en de explainer noemt gebruikersbevestiging nog steeds een open vraag. Ontwerp er niet omheen.

Waar de engineers van Safari en Firefox bezwaar tegen hebben

De bezwaren zijn de moeite van het lezen waard, ook als u alleen voor Chrome bouwt, omdat ze beschrijven hoe WebMCP in de praktijk mis kan gaan.

De positie van WebKit, geplaatst op 3 juni 2026, stelt dat pagina's die moeilijk te gebruiken zijn, in HTML en ARIA moeten worden hersteld, “waar de gebruiker, hulptechnologie en agents er allemaal baat bij hebben”, en dat bij tools “de kwetsbaarheid alleen verschuift van de DOM naar de toolbeschrijvingen.” Het behandelt een agent als hulptechnologie die niet apart mag worden gezet: “WebMCP doet het tegenovergestelde en maakt van ‘er stuurt een agent’ een waarneembaar feit.” En het merkt op dat het voorstel “geen model voor toestemming of omkeerbaarheid heeft voor ingrijpende acties”.

Mozilla koos in augustus voor neutraal: WebMCP “voert een potentieel waardevolle abstractie in”, maar “opent een oppervlak waarvan de dynamiek in de praktijk te veel open vragen laat om het van harte te onderschrijven”. Het waarschuwt dat sites “tools kunnen aanbieden die niet overeenkomen met de ervaring van een gebruiker op de pagina”, bijvoorbeeld om “prompt injection aan te bieden die onzichtbaar is voor gewone gebruikers”. Individuele engineers van Mozilla hebben interesse getoond in een imperatieve primitieve voor function calling; dat is geen goedkeuring door Mozilla.

Chrome zelf schat het risico dat andere engines WebMCP niet overnemen voor gebruikers laag in. De keerzijde is dat een site er vandaag niets mee wint in Safari of Firefox door tools toe te voegen.

Wat vandaag voor elke agent werkt

Elke browseragent leest screenshots, HTML en de toegankelijkheidsboom. De web.dev-richtlijnen van Google voor agentvriendelijke sites zeggen dat agents “de DOM en de toegankelijkheidsboom gebruiken om een nette, gestructureerde lijst van interactieve elementen te krijgen, en die vervolgens vergelijken met een visuele weergave”. De praktische lijst is kort:

• Gebruik echte elementen <button> en <a>, geen klikbare <div>s en <span>s.
• Koppel elk <label> met for aan zijn invoerveld.
• Geen transparante overlays over interactieve elementen, en niets interactiefs kleiner dan 8 vierkante pixels.
• Een stabiele lay-out die niet verspringt terwijl de agent op het punt staat te klikken.

De conclusie: “Alles wat wij voorstellen om een site ‘agent-ready’ te maken, maakt sites ook beter voor mensen.” Dit is bovendien bijna woordelijk wat WebKit vraagt in plaats van WebMCP. Als uw checkout een toegankelijkheidsaudit niet doorstaat, herstel dat dan voordat u één tool schrijft.

Lighthouse heeft sinds versie 13.2.0 (1 mei 2026) een categorie Agentic Browsing, beschikbaar in Chrome vanaf versie 150, en ingeschakeld voor de PageSpeed Insights API in Lighthouse 13.4.1 (20 juli 2026). Die controleert de subset van toegankelijkheidsaudits die voor machines van belang is, de stabiliteit van de lay-out, geregistreerde WebMCP-tools en formulieren zonder tools, de geldigheid van schema's en de aanwezigheid van een bestand llms.txt. Chrome noemt het “informatief en zonder benchmarks”: er is geen score van 0 tot 100. Over llms.txt is de eigen richtlijn van Google Zoeken dat zulke bestanden worden genegeerd: een bestand toevoegen “schaadt noch helpt de zichtbaarheid of rankings van uw site in Google Zoeken”. Dat Lighthouse op het bestand controleert, verandert daar niets aan.

Moet u WebMCP nu toevoegen?

Op Shopify met een Liquid-thema: geen werk. De tools van Shopify voor storefront, winkelwagen en checkout zijn al live, “er hoeft niets te worden geïnstalleerd of geconfigureerd”, met de eigen kanttekening van Shopify dat “ondersteuning voor agents momenteel beperkt is tot browsers op basis van Chromium via een origin trial”. Headless storefronts vallen alleen onder de developer preview van Hydrogen. Wij vonden geen ander commerceplatform, geen betaalprovider en geen CDN die WebMCP voor zijn klanten aanzet.

Op een eigen, headless of verouderde site: het hangt ervan af wie uw gebruikers zijn.

• Als uw klanten of medewerkers de browser van de ChatGPT-desktopapp gebruiken, zijn imperatieve tools op de pagina op het hoogste niveau de enige soort die hen bereikt. Begin met twee of drie alleen-lezen tools rond uw meest voorkomende taak (bestelstatus, beschikbaarheid, een offerte), achter feature detection, met een token voor de origin trial, en meet of iemand ze aanroept.
• Als u goedkoop wilt experimenteren in Chrome, zijn declaratieve attributen op bestaande formulieren een kwestie van een paar uur werk. Laat het daar niet bij: ChatGPT ziet ze niet, en de specificatie bevat ze niet meer.
• Als u geen bewijs hebt dat agents u bezoeken, herstel dan eerst semantiek, labels en lay-out. Dat werk helpt elke agent en iedereen die hulptechnologie gebruikt, en er gaat niets van verloren wanneer de API verandert.

Houd in elk geval de normale interface compleet. Het advies van OpenAI: “Behoud de normale interface voor mensen en browsers die WebMCP niet ondersteunen.”

Wat er kan veranderen

• Een Intent to Ship. Het team van Chrome hoopt er binnen het verlengingsvenster om te vragen; dat loopt tot Chrome 162 (2 februari 2027) als de verlenging doorgaat. Uitrollen zou de tokens in Chrome overbodig maken.
• De vorm van de API. Een continuation-API (resultaten die na een navigatie op de volgende pagina aankomen), een API voor toolstabiliteit en groottelimieten worden uitgeprobeerd. Recente releases hebben window.ontoolactivated en argumenten als string al verwijderd.
• Het lot van de declaratieve API. “Voor nu” uit de specificatie, nog in de trial van Chrome.
• De aanroepers. Ondersteuning in Gemini in Chrome is aangekondigd maar niet uitgebracht. De pagina met de implementatiestatus van de specificatie noemt WebMCP voor webapps op de Ray-Ban Display-bril van Meta als binnenkort beschikbaar, en experimentele ondersteuning in de Leo-assistent van Brave.

Als u nu tools toevoegt, zet ze dan in één module, achter feature detection, zodat de volgende wijziging één aanpassing is.

Waar u hulp krijgt

Wij bouwen de onderdelen van een website en zijn backend waar agents mee in aanraking komen: tools die bestaande logica voor bestellingen, boekingen en accounts omhullen, autorisatie die een aanroep van een agent behandelt als elk ander verzoek van die gebruiker, en de herstelwerkzaamheden aan semantiek en toegankelijkheid die een site bruikbaar maken nog voordat er een tool is. Onze dienst voor de ontwikkeling van AI-agents en MCP-integratie behandelt WebMCP-tools en ook MCP-servers aan de backend, wat ondanks de naam iets anders is.

Wilt u weten wat een agent vandaag op uw site ziet, en of tools iets zouden veranderen voor uw klanten, schrijf dan naar office@c9group.dev.